Karin (44): “Aan de bevalling van mijn zoontje in 2008 had ik enorme aambeien overgehouden. Ze waren zo groot als duiveneieren en ik had er een stuk of acht. De huisarts en de kraamhulp kwamen aanzetten met allerlei middeltjes: smeerseltjes, laxeermiddelen, vaseline met een verdovende stof, natte maandverbandjes, ingevroren appelstroop en zakken doperwten. Allemaal heel inventief, maar ze lossen het probleem natuurlijk niet op.  

De afgelopen jaren bleef ik last houden van marisken en aambeien en in maart van dit jaar kreeg ik weer een grote uitwendige aambei. De huisarts heeft hem licht verdoofd en geprobeerd om hem met een scalpel open te snijden. Dat was zo pijnlijk dat ik een zweetaanval kreeg en vervolgens van mijn stokje ben gegaan. Toen had ik er genoeg van. Dit probleem moest nu goed worden aangepakt en definitief worden opgelost. De huisarts verwees me toen door naar Helder kliniek. 

De opvang en de uitleg in de kliniek waren goed, ik voelde meteen dat ik me hier nergens voor hoefde te schamen. Drs. Vehmeijer heeft met een relatief kleine ingreep van twintig minuten mijn marisken verwijderd. Je krijgt een roesje en dat is perfect, je merkt van de ingreep dus helemaal niets. Na afloop is het een weekje behelpen omdat je veel moet spoelen. De wond wordt namelijk niet gehecht en dient natuurlijk wel goed schoon te blijven. Alles wordt heel goed uitgelegd en ik kreeg goede medicatie voor pijnbestrijding. Daarna heb ik nog twee keer elastiekjes gehad voor de aambeien. Het is me 100% meegevallen. Anale klachten bespreek je niet tijdens de koffie met vriendinnen. Maar in de kliniek zag ik allemaal dames die in hetzelfde schuitje zaten. Er blijken heel veel mensen met deze klachten te lopen maar niemand durft letterlijk met de billen bloot. Je leest er niks over, niemand die wat zegt. Dus blijven mensen zitten met klachten en pijn, sommige zelfs meer dan twintig jaar. Terwijl het zo makkelijk te verhelpen is!  

Ik gooi mijn verhaal nu gewoon bij de koffie op tafel en hoop daarmee het taboe een beetje te doorbreken. Ik begrijp ook niet dat verloskundigen, kraamhulpen en gynaecologen, die allemaal aan de rand van het kraambed staan, de problemen niet tijdig constateren en vrouwen maar laten aanmodderen. Terwijl je er met een kleine ingreep vanaf kunt zijn. En de verzekering vergoedt het gewoon. Mensen denken soms: als je er niet over praat, bestaat het niet. Dat is onzin. Ik heb acht jaar lopen klungelen met zalfjes en het gaat niet vanzelf over. Daar moeten we toch gewoon over kunnen praten?”

Terug naar alle ervaringen