Angela Pouw (43): “Ik had een heel ochtendritueel gecreëerd. Opstaan, een kop koffie en dan naar het toilet. Mezelf schoonmaken met wc-papier en tien natte doekjes en daarna douchen. En dan nog voelde ik me niet fris.

Het is allemaal begonnen na de geboorte van mijn zoon achttien jaar geleden. Daar heb ik aambeien en skintags aan over gehouden. Ik heb allerlei zalfjes geprobeerd, maar dat hielp niet echt. Ik moet veel staan voor mijn werk en ook door spanning kreeg ik steeds meer klachten. Aan de onderkant was alles dik en pijnlijk, ik kon niet meer echt functioneren. De huisarts zei: ik kan je nog een zalfje geven, maar beter wordt het niet. Het is nu echt tijd om er iets aan laten doen. Hij had goede verhalen gehoord over Helder kliniek en verwees me door.

Het eerste consult bij dr. Mariëlle Vehmeijer liep heel anders dan ik had verwacht. Ik had op internet al gelezen dat aambeien worden behandeld met elastiekjes en ik dacht: ik laat het meteen doen, dan ben ik ervan af. Dr. Vehmeijer onderzocht me, maar zei dat elastiekjes schieten geen optie was. Alles was ontstoken en ik had ook een flinke kloof. Ze adviseerde om eerst zes weken een zalf te gebruiken en daarna terug te komen. De tranen schoten in mijn ogen: moest ik nou weer zes weken wachten? Dr. Vehmeijer begreep mijn frustratie en zei: ‘Ik kan kijken of ik nu al elastiekjes kan plaatsen, maar dat wordt dan wel pijnlijk.’ Ik waardeerde haar eerlijkheid en heb er zelf voor gekozen om het toch te laten doen. En zoals ze al voorspeld had, was het inderdaad heel pijnlijk. Maar er was in ieder geval een begin gemaakt met de behandeling. Dr. Vehmeijer is een fijne arts, ze legt alles goed uit. Nadat ze de elastiekjes geplaatst had, zei ze: ‘Mevrouw Pouw, het is een behoorlijk lang traject wat we ingaan, maar het komt echt weer goed. U krijgt straks een ander leven.’

Uiteindelijk zijn er drie keer elastiekjes geschoten en daarna ben ik geopereerd aan een grote huidflap. Het hele traject is me niet meegevallen. Na de elastiekjes schieten is het toiletbezoek een week lang geen feestje. En na de operatie duurt het herstel een paar weken. Je moet douchen en spoelen, loopt continu met maandverbandjes in je tas, het is allemaal heel ongemakkelijk. Ook kwam er een hele nare geur uit de wond, ik was steeds bang dat anderen het zouden ruiken. Het is al met al niet makkelijk geweest, maar nu het klaar is ben ik zo blij dat ik het gedaan heb. Ik ben er nu vanaf en dat is zoveel prettiger. Ik ben er niet steeds meer mee bezig en voel me daardoor veel vrijer. Het is het echt waard geweest.”

Terug naar alle ervaringen